Single Fiber EMG

Single Fiber EMG (SFEMG) to zaawansowana technika elektromiograficzna stosowana w diagnostyce zaburzeń transmisji nerwowo-mięśniowej — przede wszystkim wtedy, gdy obraz kliniczny wskazuje na chorobę złącza nerwowo–mięśniowego, a standardowe badania nie dają jednoznacznej odpowiedzi.

Na szkoleniu pokazujemy, jak prowadzić to badanie w praktyce: od kwalifikacji pacjenta i wyboru mięśnia, przez samo wykonanie, po interpretację wyniku.

Najwięcej uwagi poświęcamy technice wykonania badania. Istnieją bowiem dwie odmiany jitter oceniany w trakcie dowolnego wysiłku oraz jitter stymulowany. Oceniamy dwa parametry — MCD i blokowanie Ich analiza pozwala wychwycić dyskretne zaburzenia przewodnictwa w obrębie płytki nerwowo-mięśniowej — również wtedy, gdy standardowe RNS nie pokazują odchyleń. Odpowiadamy przy tym na pytania, które najczęściej pojawiają się w gabinecie: kiedy SFEMG wnosi realną wartość diagnostyczną, jak c interpretować wynik.

Sporo miejsca zajmuje sama technika badania i jakość zapisu. Pokazujemy, jak na wynik — i na trudność jego oceny — wpływają dobór mięśnia, stabilność aktywacji, wcześniejsze leczenie oddziałujące na transmisję nerwowo–mięśniową, ostrzyknięcie toksyną botulinową czy obecność reinerwacji. Omawiamy też przygotowanie pacjenta i najczęstsze pułapki interpretacyjne.

Skupiamy się na tym, co w tej metodzie naprawdę decyduje o jej wartości: poprawnej metodyce, wiarygodnej interpretacji i tym, by wynik realnie wspierał decyzję kliniczną.

Szkolenie odpowiada na następujące pytania kliniczne:

• Kiedy SFEMG rzeczywiście wnosi nową wartość diagnostyczną, a kiedy wystarczy RNS lub standardowe EMG?
• W jakich sytuacjach badanie pomaga w diagnostyce miastenii, zwłaszcza ocznej lub seronegatywnej?
• Jak dobrać mięsień do badania, żeby zwiększyć szansę na wynik użyteczny klinicznie?
• Jak interpretować jitter i blokownie w praktyce.
• Jak przygotować pacjenta i rozpoznać czynniki, które mogą zafałszować wynik?

Czego nauczysz się podczas szkolenia:

• Kwalifikować pacjenta do SFEMG
• Dobierać mięsień i rozumieć, jak wpływa to na wartość badania,
• Rozpoznawać najczęstsze pułapki techniczne i interpretacyjne,